این آثار کهن پنجره هایی روبه گذشته های دور هستند که از منظرگاه آنها می توان تاریخ خط، هنر، زبان، محیط اقلیمی، اسطوره ها، فرهنگ و از همه مهمتر نوع اندیشه های آنان را مطالعه کرد.
از این رویکرد است که دانشمندان علوم مذکور در تلاش اند تا آنها را کشف یا به طرق ممکن به آنها دست یابند.
هنرهای صخره ای، تنها هنر تجسمی است که مرز جغرافیایی مشخصی نداشته و همه ملل جهان فارغ از فرهنگ، نژاد و حتی اقلیم های جغرافیایی برغم دوری از آن گذر کرده اند.
هنرهای صخره ای، اسناد دست اولی هستند که پژوهشگران را با ˈترجمانˈ فرهنگ ها در اقلیم ها و زمان های مختلف آشنا می‌‌کنند و سخن گفتن آنها با تصاویر، نشانه‌هایی چه در زمان و مکان برای همه ملل جهان است.
بزرگترین مجموعه سنگ نگاره های کشور در قالب 31 نقطه شامل بیش از 21 هزار سنگ نگاره در منطقه ای به نام تیمره بهشت سنگ نگاره های ایران بین خمین و گلپایگان است.
تیمره (به وسعت زیاد در این منطقه) یکی از غنی ترین نقاط ایران بلحاظ تعداد و نوع سنگ نگاره های کشف شده است که حاوی طرح های متنوع و بی مانندی می باشد.
درحالی که انسان امروزی تاکنون موفق به کشف هیچ پدیده تاریخی و هنری با قدمت چهل هزار سال نشده، با این وجود در منطقه خمین و گلپایگان و الیگودرز قدمت بعضی از سنگ نگاره ها تصاویر حیواناتی از جمله بزکوهی و کَل روی سنگ نگاره ها حکایت از قدمتی 40 هزار ساله دارد.
سنگ نگاره های تیمره در کوهها و دره های این مناطق بیشترین و متنوع ترین سنگ نگاره ‌ها ی موجود است و در تیمره هزاران نوع از این آثار کشف شده است. کهن ترین خطوط (ایدئوگرام و خطوط سطری) و کهن ترین خط مکشوفه در ایران نیز متعلق به تیمره است یک سوم مولاژ کتیبه های خطی و تصویری موجود در باغ کتیبه های کاخ نیاوران نیز متعلق به تیمره است.
( تیمره منطقه وسیعی از مرکز ایران است که دراستانهای مرکزی - اصفهان و لرستان واقع شده است)