شهر من ? زیبای من ? گلپایگان

سرزمین  غنچه های   بی نشان

بیکران  آسمان  آبی یت

بوسه گاه ساحل مازندران

قله های با شکوهت هر غروب

مبل خورشید ? این عروس آسمان

سروهای سر فرازت

قصه ها گفته با آزاد مردان جهان

بر نسیم ت موج نرم مهربان

مینوازد چشم گل را هر زمان

می سراید لابلای بوته ها

شعر سبز دشت هایت  باغبان

روی احساس لطیف لاله ها

دیده ام جا مانده لب های خزان

شهرمن ? زیبای من ? گلپایگان

مهد نیک اندیش مردان جوان

گم شده در باغ ایران نام تو

در حجاب این غریبیها نمان