آخرین به روز آوری سایت چهارشنبه 2 خرداد ماه ۱۴۰۳

مشیت الهی بر این تعلق گرفته که بهار فرحناک زندگی را خزانی به انتظار بنشیند



آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد...



بررسی داروهای مصرفی در آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی


پوشاک (برند)


یادی از گلپایگان - استاد سعیدی


ویدئوی مناره سلجوقی گلپایگان

مناره سلجوقی گلپایگان که از آن به عنوان بلندترین مناره آجری نام می برند ، گویی امتداد پیشینه کهن این خطه را برابر دیدگان هر هنر دوستی آشکار می کند این بنا که به عنوان بلندترین مناره آجری سلجوقی قرن پنجم هجری قمری ایران از آن یاد شده با قدمتی حدود 900 سال همچنان در برابر عوامل طبیعی زلزله، باد، باران، سرما و گرما سرفراز برجای مانده است.


خانه ها و کوچه باغ های دیدنی حسن حافظ











تحقیقات مشارکتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران

گرایش به تحقیقات مشارکتی برای نخستین بار در ایران در مزارع دامداران شهرستان گلپایگان در نیمه دوم دهه 1370 عملیاتی شد. طی آن سال ها تعدادی از طرح های پژوهشی توسط پژوهشگران با مشارکت مردم به اجرا در آمد که دستاوردهای آن ها همچون حلقه های به هم پیوسته زنجیره ای از شکوفایی های علمی را به همراه داشت. برای یادآوری این توفیق ها سه نمونه را متذکر می گردم.

دکتر ابراهیم جعفری

تحقیقات مشارکتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران

بازخوانی پژوهش های مردم مدار در ایستگاه تحقیقات دامپروری گلپایگان
به مناسبت هفته پژوهش

ای دو جهان از قلمت یک رقم
بی رقمت لوح دو عالم عدم
در کف من مشعل توفیق نه
ره به نهانخانه تحقیق ده
شمع زبانم سخن افروز ساز
شام من از صبح سخن، روز ساز

پژوهش در عرصه های گوناگون نماد بالندگی ، رشد و همگام شدن با تحولات پرشتاب دنیای معاصر محسوب می گردد. هفته پژوهش در هر سال فرصت مغتنمی است تا با تاکید بر لزوم روی آوری جامعه به کندوکاو در مسائل علمی، رسانه ها موضوع خطیر تحقیق را در میان مردم نهادینه ساخته و در زمره معارف عمومی قرار دهند.
 بدیهی است که دستیابی به افق های نوین در راستای نقشه جامع علمی کشور و نیز سند چشم انداز 1404 تنها با دست یازیدن به تفکر و طی شدن مسیر توسعه علمی میسر می گردد. از این رو فرآیند پژوهش باید همچون خونی حیات بخش در رگ های پیکره این مرز و بوم جریان یابد تا توسعه پایدار ارمغان آن باشد.
 در میان دیدگاه های مطرح شده توسط صاحب نظران مقوله ای به نام «تحقیقات مشارکتی» بخصوص در عرصه کشاورزی تاکنون مورد غفلت واقع شده است.
 این مقاله در صدد است تا با نگاهی کوتاه به مبانی نظری آن به چند تجربه اشاره ای داشته باشد. "جان سرواس" از جمله اندیشمندانی است که ویژگی های رهیافت «پژوهش مشارکتی» را به شرح زیر بیان می کند.
- پژوهش مشارکتی فرآیندی آموزشی برای مشارکت کنندگان در طرح پژوهشی و نیز برای پژوهشگران است. این رهیافت در برگیرنده شناسایی نیازهای اجتماع، افزایش آگاهی ها در باره موانع برآورده شدن نیازها و تحلیل علل مشکلات و تدوین راه حل های مربوطه است.
- پژوهشگر به طرز آگاهانه ای متعهد به دخالت دادن اجتماع در پژوهش است.
- پژوهش مشارکتی مبتنی بر دیالوگ (گفتگو) بین پژوهشگر و اجتماع است.
- پژوهش مشارکتی رهیافتی برای حل مسائل است. هدف آن کشف علل مشکلات مردم (ذینفعان) و بسیج استعدد خلاق آنها برای یافتن خرد جمعی در جهت شکستن بن بست ها می باشد. به عبارت دیگر همکاری نزدیک بین پژوهشگر و ذینفعان شرایطی را فراهم می سازد تا همه مشارکت کنندگان به تحلیل محیط اجتماعی و تدوین برنامه های مناسب بپردازند.
هدف اساسی دخالت دادن ذینفعان و جلب همکاری آنان در فرآیند برنامه ریزی و پژوهش است؛ به گونه ای که در جریان آن پژوهشگر به عنوان تسهیلگر و مشارکت کننده عمل می کند. از این رو بر خلاف مدل های مکانیکی که اعتقادی به ظرفیت مخاطبان خود ندارند، تحقیقات مشارکتی ارگانیک، معنویت گرا و انسانی هستند. این راهبرد به جایگاه مردم و توانمندی آنها در جریان پیشرفت و توسعه اعتقاد دارد.
 در عرصه کشاورزی شواهد بسیاری وجوددارد که نشان می دهد کشاورزان خود محقق و تحلیل گرند. مشکل اساسی این است که پژوهشگران آموزش کافی ندیده اند تا چگونه از فکر و تحلیل کشاورزان در زمینه توسعه کشاورزی و توسعه روستایی استفاده نمایند.
 یکی از دانشمندان به نام «مانیدرتسما» براین باور است که تاکنون تلقی ما از پژوهش محدود به مفاهیم سنتی بوده است. در برداشت سنتی، تحقیق یک کارعملی ، انتزاعی ، پیچیده و حجیم است که نتایج آن به زبان تخصصی و به صورت پیچیده نگارش می شود، به طوری که برای مردم عادی فاقد هرگونه کارآمدی می باشد. اما طی دو دهه گذشته مشخص گردید که میزان مشارکت بیشتر کشاورزان، تحقیق را در کشورهای در حال توسعه به مراتب اثربخش تر می سازد.
 مانیدرتسما می گوید: تصور کهنه و قدیمی مبنی بر این که علم دانشمندان بی تردید برتر از کشاورزان است، کنار گذاشته شده و علاوه بر آن کشاورزی سنتی دیگر یک نظام تولیدی عقب افتاده و ابتدایی نیست که بخواهیم قبل از نیل به هرگونه پیشرفتی، کشاورزی نوین را جایگزین آن سازیم.
 در واقع کشاورزی سنتی یک ره آورد درازمدت تغییر و نوآوری مداوم روستایی است. این تغییر و تحول از نسلی به نسل دیگر ادامه یافته است. بنابراین کشاورزی سنتی که با دانش بومی آمیخته باشد، ایستا نیست و سیمایی همانند صدسال پیش ندارد. کشاورزان خود از طریق آزمون و خطا دست به تجربه اندوزی زده اند تا عملیات کشاورزی را با شرایط متغیر سازگاری دهند. از این رو سازمان خواروبار جهانی کشاورزی (فائو) این حقیقت را که روستائیان هم در حال پژوهش هستند، مورد تائید قرارداده به نحوی که آنها را شرکای خود در امر پژوهش و توسعه قلمداد نموده است.
 این رهیافت براین پایه استوار است که هیچکس بهتر از کشاورزان از نیازهای خودشان آگاه نیست و بهتر از هرکس دیگری می توانند منابع، فرصت ها و نیازهای اساسی خود را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهند.
 معیارهای پیچیده و تصمیم گیری کشاورزان خرده پا کاملا در ورای درک پژوهشگران قرار دارد. بنابرین هرچه آگاهی بومی کشاورزان با دانش فنی پژوهشگران ادغام شود، احتمال موفقیت فن آوری های جدید افزایش می یابد.
 امروز بحث اصلی کارشناسان فائو و سایر سازمان های توسعه ای در بخش کشاورزی حول محور تلفیق دو دانش بومی و رسمی دور می زند.
 دانش بومی و دانش رسمی از نظر قوت و ضعف مکمل یکدیگرند. از ترکیب این دو می توان به توفیق هایی دست یافت که هر کدام به تنهایی واجد آن نیستند. نمونه های زیادی از طرحها و برنامه ها در کشورهای مختلف وجود دارد که به علت عدم انطباق آنها با دانش بومی نتوانسته است به موفقیت منجر شود.
 دیدگاه "دکتر مرتضی فرهادی" استاد مردم شناسی دانشگاه علامه طباطبائی در این مورد قابل توجه است: سود نجستن از تجربیات جهانی، دیوانگی است، اما رها کردن تجربیات خودی که حاصل شرایط فرهنگی و اقلیمی این مرز و بوم است، نیز به هیچ روی خردمندانه نیست.
 گرایش به تحقیقات مشارکتی برای نخستین بار در ایران در مزارع دامداران شهرستان گلپایگان در نیمه دوم دهه 1370 عملیاتی شد.
 طی آن سال ها تعدادی از طرح های پژوهشی توسط پژوهشگران با مشارکت مردم به اجرا در آمد که دستاوردهای آن ها همچون حلقه های به هم پیوسته زنجیره ای از شکوفایی های علمی را به همراه داشت. برای یادآوری این توفیق ها سه نمونه را متذکر می گردم.

 تعامل کارشناسان ایستگاه تحقیقات دامپروری گلپایگان با دامداران در زمینه افزایش مکمل های فسفر و انرژی و جابجایی برخی از عناصر جیره غذایی منجر به بهبود کیفی تغذیه دام ها گردید، به گونه ای که پس از مدت زمانی معین آثار آن در افزایش کمی شیر دام ها به میزان 31 درصد آشکار شد.
 مطالعات اولیه نشان داد که میزان دریافت عناصر انرژی و فسفر در جیره های غذایی گاوها در روستاهای منطقه از تناسب مطلوبی برخوردار نبوده که این نارسایی بر عملکرد تولید وتولید مثل آنان اثرات محدود کننده ای داشت. بنابرین، پژوهش مذکور که با هدف بهبود عملکرد گاوها با استفاده از مکمل فسفر در تغذیه گاوهای شیرده در دوره ای که با علف تازه تغذیه می شدند، اجرا شد.
 اکثر دامدارانی که از مکمل فسفره برای گاوهای خود استفاده کردند، ضمن مشاهده مزیت های این مکمل در تولید شیر و ... اعتقاد داشتند دام های آنها از اشتهای مناسب تری برخوردار گردیده اند.

 
طرح پژوهشی دیگری که
با مشارکت همه جانبه دامداران اجرا گردید، «زود از شیرگیری گوساله» بود. کارشناسان همراه با مردم به این نتیجه رسیدند که به جای 110 روز شیردهی از طریق مصرف یک کنسانتره مکمل شیر توسط گوساله، می توان  این مدت را به 60 روز کاهش داد.
 نتیجه این اقدام پژوهشی صرفه جویی قابل ملاحظه اقتصادی برای دامدارانی بود که از طریق فروش شیر امرار معاش می نمودند. اگر با شاخص های اقتصادی امروز به این موضوع نگریسته شود، هرگوساله که با اجرای این طرح 200 کیلو شیر در طی 50 روز مصرف نمی کند، با احتساب هر کیلو شیر 1400 تومان، مبلغی معادل 280 هزار تومان برای هر دامدار در طی سال سوددهی دارد، ضمن این که معده گوساله برای پذیرش تغذیه با علوفه یا ... نیز زودتر آماده می شود.
 

تجربه پژوهشگران این ایستگاه در استفاده بهینه از آب پنیر نیز جالب توجه است. کارشناسان ایستگاه تحقیقات در وهله اول برای حفاظت از محیط زیست در آن مقطع زمانی که بر اثر پخش آب پنیر کارخانه پگاه گلپایگان بر روی مزارع و جاده های اطراف آلودگی زیادی ایجاد می کرد و در عین حال به منظور بهره گیری از خواص آن در افزایش تولید دام ها و ... دامداران را به مشارکتی دیگر فراخواندند؛ آن ها از دامداران خواستند که به جای آب با آب پنیر دام های شان را سیراب کنند. برای این منظور پژوهشگران به جای فعالیت در ایستگاه در اصطبل های دامداران حضور می یافتند تا همراه با آنان طرح خود را اجرا کنند.
 ابتدا دامداران از این اقدام روی گردان بودند تا این که با تضمین های کافی یکی از دامداران منطقه پذیرفت 32 راس از گاوهای خود را در معرض این آزمون قرار دهد. پس از مدتی که با اجرای این طرح آثار آن در بهبود کمی و کیفی دام مشخص گردید، استقبال چشمگیر مردم برای دستیابی به آب پنیر تماشایی بود. و ....

مجری این طرح سرکارخانم مهندس مهوش کوهی حبیبی بود که از طریق ارتباط موثر با زنان روستایی نقش تعیین کننده ای در عملیاتی ساختن این طرح پژوهشی داشت. او در واقع به عنوان یک تسهیلگر موفق عمل می کرد و رمز موفقیت ایشان شکیبایی، مهرورزی وعشق به مردم ، علاقه به پیشرفت طرح و از همه مهم تر اعتقاد به آن بود.
 قطعا تلاش مهندس کوهی حبیبی می تواند نمادی از اثرگذاری زنان در توسعه روستایی باشد و جا دارد که ایشان تجربیات ارزشمند خود را به رشته تحریر در آورد تا در دسترس همگان قرار گیرد.
 
همچنین شایسته است از جناب آقای دکتر حسن فضائلی مشاور محترم موسسه تحقیقات علوم دامی کشور که می توان گفت پایه گذار اجرایی شدن گفتمان تحقیقات مشارکتی در شهرستان ما بود، به نیکی یاد کرد که با اعتقاد راسخ پشتیبان پژوهشگران در تمام مراحل بود.
 علاوه بر آن آقایان دکتر علیرضا آقا شاهی (مدیر فعلی خدمات پژوهشی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور) ، مهندس حیدرعلی گل محمدی (رئیس فعلی اداره جهاد کشاورزی گلپایگان)، مهندس علی آخوندی، مهندس فریبرز بدیعی مقدم و مهندس منصور صالحی با مشارکت در طرحهای پژوهشی یاد شده که ماندگار شده اند، میراث علمی درخشانی را از خود به یادگار گذاردند که به عنوان باقیات الصالحات ثبت خواهد شد.

هین بگو که ناطقه جو میکند
                                                              تا به قرنی بعد ما آبی رسد
گرچه هر قرنی سخن آری بود
                                        لیک گفت سالفان یاری بود

 در پایان از سازمان تحقیقات، آموزش وترویج کشاورزی انتظار می رود با گشودن بابی تازه فرهنگ تحقیقات مشارکتی در بخش کشاورزی را در کشور فراگیر و نهادینه سازد

اين مطلب تاکنون 8129 بار مشاهده شده است.
مطالب مرتبط با دکتر ابراهیم جعفری

سایت آخاله روی موج سوم آلوین تافلر
ستایش نور در تاریکی شب
چنین گفت اقبال؛ اندیشه ها و آموزه ها
در سایه کوه، باید از دشت گذشت - به مناسبت #روزجهانیکوهستان
نمایش مستند دیارکهن پیش درآمد گردشگری مجازی گلپایگان
تاریخ شفاهی آموزش و پرورش گلپایگان
روز خبرنگار و سایت "آخاله"
سفره ایرانی ؛ فرهنگ گردشگری- به بهانه برگزاری جشنواره کباب و لبنیات گلپایگان
آکادمی موازی در گلپایگان - به مناسبت سالگرد تأسیس خانه ریاضیات
دهه هشتادی ها و فضای مجازی
حفاظت از زنبورها ؛ ضامن امنیت غذایی جهان
روابط عمومی الکترونیک ؛ ظرفیتی کارآمد برای مشارکت جویی مخاطبان
ایجاد فضای صلح و تفاهم با رسانه های گفت و گو محور
کنکاشی در منظره نگاری استاد محمد کرمی
به بقای روزنامه‌ها امیدوارم
دکتر مرتضی فرهادی در قاب خاطره ها
پیوند سنت ومدرنیته دراقامتگاه های بوم گردی روستایی
حال زمین خوب نیست! (3)
"کاشت پیاز با روش GAP در گلپایگان-گامی بلند به سوی کشاورزی ارگانیک
یک قدم مانده تا رویا . روایتی دیگر از جام جهانی 2018
فوتبال بوی زندگی می دهد
استاد علی اکبر جعفری سرمایه ای نمادین در گلپایگان
این پنجره ، این خاطره ها را نفروشید
انجمن ادبی فانوس گلپایگان باشگاه گفت وگوی شاعران
جای خالی صدای گلپایگان در نمایشگاه مطبوعات
طبیبان دوّار
پروفسور مریم میرزاخانی اسطوره یا الگو؟
هنر هفتم در گلپایگان - استقبال از افتتاح سینما بهاران
لزوم رویکرد اجتماعی و فرهنگی به مدیریت شهری
حال زمین خوب نیست (2) - نکوداشت مهندس حسین عبیری گلپایگانی
چشم انداز پیشرفت گلپایگان از نگاه آیت الله هاشمی رفسنجانی
طبیعت گلپایگان گنجینه گیاهان دارویی
نقش کتابخانه آیت الله محمدی در توسعه فرهنگی گلپایگان
پیرایه های ناسازگار با فرهنگ عاشورا
حاج صادق آهنگران ،حلقه ای میان عقل و عشق در دوران دفاع مقدس
یادکردی از محمد حسنین هیکل
هزار راه نرفته " نگاهی نو به ادای نذر در جامعه امروز "
طنز و تحولات اجتماعی
فردا برای خواندن دیر است
راز درخشندگی نوروز در جهان
نوسازی دبیرستان امام خمینی "ره" یا بازسازی هویت فرهنگی؟
حال زمین خوب نیست (1)
آموزش ابتدایی و توسعه
با چشم کتاب بخوانیم نه با گوش!‏
مشابهت های اخلاقی نلسون ماندلا و دکتر معتمدنژاد
دغدغه رو به پایان یونسکو ،به مناسبت نمایشگاه مطبوعات
حدیث عشق در جهاد سازندگی (2)
دیپلماسی ایرانی از زیر درخت سیب در نوفل لوشاتو تا بالکن هتل کوبورگ وین
یاد یاران -بدرقه بانوی با فضیلت و پرهیزکار - شادروان فخرالسادات سیدین (توکل)
حدیث عشق در جهاد سازندگی (1)
فرصت طلایی مشارکت های مردمی در توسعه پایدار گلپایگان
میراث ماندگار استاد احمد جهانبخشی
ارتباطات مشارکتی ،چشم اندازی نو به مطالعات بومی در ارتباطات توسعه
بازتاب مطالب سایت آخاله در مطبوعات
گردشگری و کاهش فاصله فرهنگی
تیکن کجا؟ کاخ الیزه کجا؟
سهم سایت آخاله در بهداشت روانی همشهریان
تحقیقات مشارکتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران
تجدید عهد با دکتر معتمدنژاد
رسانه ؛ حافظ حرمت جامعه مدنی
"مطبوعات محلی" بستری برای شکوفایی استعدادهای بومی
با قاسمعلی فراست در میان "نخل های بی سر" (به اهتمام دکتر ابراهیم جعفری )
تونل های غزه سرای عشق و امید
عبور از جام بیستم ،فراتر از اشک ها و لبخندها
با فوتبال دوستان گلپایگانی از خندق هفده تن تا استادیوم های برزیل
ردپای «سرمایه اجتماعی» و «حکمرانی خوب» در مدیریت شهری گلپایگان
آسیب شناسی تعامل روابط عمومی ها و رسانه ها
معلمی و هنر تسهیل‌گری
نوروز زاینده سرمایه اجتماعی است
گلپایگان و توسعه پایدار
انقلاب کاست و حاج ابراهیم صحت
آخاله پاتوق همشهریان
آیین چراغ خاموشی نیست



نام و نام خانوادگي:
پست الکترونيک:
سايت يا وبلاگ:
متن پيام:
تصوير امنيتي:


19:21   29 آذر 1393
بهرامی
سپاسگزار و ممنونیم به خاطر مقالات علمی و کاربردی جناب استاد جعفری. تلفیق علم روز و تجربیات کشاورزان و دامداران و یا هر صنف دیگر دستاوردهای بسیار زیادی برای مملکت خواهد داشت و امیدواریم با مشارکت دادن مردم در تحقیقات با تلفیق تجربه و علم کشوری آباد و پیشرفته داشته باشیم.

16:10   01 دي 1393
علیرضا آقاشاهی
از مقاله خوب نگارنده محترم و انعکاس زحمات دوسان عزیز محقق سپاسگزارم. انشائا.. انعکاس این مطالب و الگو واقع شدن این حرکت ارزشمند سبب برکات دیگری در عرصه پژوهش کشور گزدد.

9:59   09 دي 1393
علیرضا رستگاری
با سلام خدمت اقای جعفری عزیز...بسیار زیبا و پر محتوا.به امید روزی که دیگه گندم وارد این کشور نشه و فکر میکنم کار سختی هم نباشه.

18:14   29 دي 1393
ابراهیم جعفری
این مقاله به صورت کامل در ضمیمه اجتماعی روزنامه اطلاعات امروز دوشنبه (1393/10/29) چاپ گردید.

آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


آب و هوا

پیام های کلی سایت

تماس با ما


كلیه حقوق برای پدید آورندگان 
.:: آخاله ::. محفوظ است. | طرح و اجرا : توحید نیكنامی   | به روز رسانی محتوایی : محمود نیكنامی  
 | .Copyright © 2003-2012 Akhale.ir. All Rights Reserved
|
 | Powered By Tohid Niknami | E-Mail :
Akhale . com @ gmail . com |