آخرین به روز آوری سایت چهارشنبه 2 خرداد ماه ۱۴۰۳

مشیت الهی بر این تعلق گرفته که بهار فرحناک زندگی را خزانی به انتظار بنشیند



آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد...



بررسی داروهای مصرفی در آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی


پوشاک (برند)


یادی از گلپایگان - استاد سعیدی


ویدئوی مناره سلجوقی گلپایگان

مناره سلجوقی گلپایگان که از آن به عنوان بلندترین مناره آجری نام می برند ، گویی امتداد پیشینه کهن این خطه را برابر دیدگان هر هنر دوستی آشکار می کند این بنا که به عنوان بلندترین مناره آجری سلجوقی قرن پنجم هجری قمری ایران از آن یاد شده با قدمتی حدود 900 سال همچنان در برابر عوامل طبیعی زلزله، باد، باران، سرما و گرما سرفراز برجای مانده است.


خانه ها و کوچه باغ های دیدنی حسن حافظ











حال زمین خوب نیست (1)

بنا بر اظهار مدیر محترم منابع آب گلپایگان درتاریخ 26 دی ماه سال جاری که در سایت آخاله انعکاس یافته است، با وجود مجوز برداشت 141 میلیون متر مکعب آب از 648حلقه چاه در گلپایگان ، برداشت از آب های زیرزمینی در سال گذشته ، بالغ بر 202 میلیون متر مکعب بوده است. نتیجه این اقدام افت شدید آب های زیرزمینی به اندازه 2 متر تا کنون بوده است. اثر ناگوار این عملکرد نشست 12سانتیمتری آبخوان ها و دشت گلپایگان و دردناک تر از آن نابود شدن قنات های منطقه است.

دکتر ابراهیم جعفری

برای دیدن ویدئوی فوق اینجا کلیک کنید

*******************

حال زمین خوب نیست ! (1)

پیوستی بر سخنان استاد علی اکبر جعفری و سرکار خانم مهندس حبیبی در برنامه "سرزمین ما"

   به نام آن که هستی را بنا کرد           بشر را با طبیعت آشنا کرد

پدید آورد دشت و کوهساران              فرو بارید بر آن، باد و باران

       زمین را داد پوشش از گیاهان            شود محفوظ از سیلاب و طوفان

                           چو هستی را صفا بخشید خالق       حفاظت را سپردش بر خلایق

حفاظت کن عزیزم تا توانی             از این سرمایه های جاودانی

                                                                             "کرمی"

روز پنجشنبه هشتم بهمن ماه سال 1394 استاد علی اکبر جعفری و سرکار خانم مهندس فاطمه حبیبی به منظور تبیین راهکارهای نهادینه سازی فرهنگ حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست  و نیز فعالیت های زیست محیطی انجام شده در قالب تشکل انجمن سرزمین سبز گلپایگان در برنامه تلویزیونی « سرزمین ما» حضور یافتند که به صورت زنده از شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش گردید.

   یکی از کاستی های برنامه های تلویزیونی محدودیت زمان است و دست مصاحبه شونده برای بیان همه مطالبی که از قبل آماده کرده ، باز نیست. اختصاص 15 دقیقه زمان به دو میهمان و مطرح نشدن موارد متعدد در قلمرو توسعه پایدار ، اینجانب را برآن داشت تا پیوستی بر سخنان ایراد شده در این برنامه داشته باشم. جا دارد از جناب آقای مهندس حسین عبیری گلپایگانی که ابتکار این دعوت و دعوت های قبلی را بر عهده داشتند و از این طریق ، نام گلپایگان را در رسانه ملی پرآوازه ساختند، تقدیر و تشکر نمایم.

گروه "جوان و فرهنگ " در رادیو جوان طی سال های گذشته برنامه "عصر پرتقالی " را با صدای شادروان ‎مهران دوستی اجرا می کرد که یکی از بخش های ثابت آن را موضوعی زیست محیطی با نام" حال زمین خوب نیست" ، تشکیل می داد.اینجانب روزهایی که با خودرو شخصی از محل کار به منزل بازمی گشتم، مخاطب این برنامه بودم و جمله " حال زمین خوب نیست " که بارها طی هر برنامه از سوی مرحوم دوستی  تکرار می شد، همواره در ذهنم طنین انداز است. به همین دلیل آن را به عنوان تیتر مقاله برگزیدم.

   اگرچه جهان معاصر با بحران های بزرگی مانند جنگ های فرسایشی ، تروریسم بین المللی و گسترش شکاف های طبقاتی مواجه می باشد، اما ازجنبه گستره و دامنه تاثیر، بزرگ ترین بحرانی که امروزه حیات بشر را در کره زمین تهدید می کند، بحران زیست محیطی است.گزارش شاخص عملکرد محیط زیستی (EPI) در سال 2016 که توسط دانشگاه ییل (Yale University) آمریکا تهیه شده و در اجلاس مجمع جهانی اقتصاد در شهر داووس سوییس (20 تا 23 ژانویه ) ارائه گردید، حاوی نکات قابل توجهی است که می تواند به مثابه زنگ خطر برای تشدید بحران های زیست محیطی در آینده نزدیک و پیش رو باشد.

بر اساس این گزارش حدود 34درصد از ذخایر ماهی جهان به دلیل برداشت های بی رویه و آلودگی های انسانی نابود شده است.حدود 80درصد فاضلاب هایی که در رودخانه ها و دریاها تخلیه می گردد، تصفیه نمی شود که این امرعلاوه بر آلودگی آب ها منجر به تلفات بیشتر آبزیان شده است. با این حال در 23 درصد کشورهای جهان هنوز هم هیچگونه سیستم تصفیه فاضلابی وجود ندارد.آخرین تصاویر ماهواره ای از سطح جنگل های جهان نشانگر آن است که حدود 2/5 میلیون کیلومتر مربع از جنگل های جهان در سال 2014 ( معادل دو برابر کشور پرو ) از بین رفته است و این در حالی است که کاهش پوشش درختان جنگلی یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار بر روی سلامت اکوسیستم ، تخریب زیستگاه و تشدید پیامدهای تغییراقلیم است و...

  دانشگاه ییل آمریکا در گزارش سال 2016 خود با در نظر گرفتن تمام شاخص ها ،ایران را به لحاظ عملکرد زیست محیطی در رتبه 105 از مجموع 180 کشور جهان قرار داده ، در حالی که کشور همسایه ما ارمنستان رتبه 37 را به خود اختصاص داده است. به باور پژوهشگران دانشگاه ییل، قرار گرفتن فنلاند در صدر جدول شاخص های عملکرد محیط زیستی جهان ، ناشی از تعهد اجتماعی فنلاند در تحقق یک جامعه عاری از کربن است ، به طوری که این کشور هم اکنون در صدر کشورهای تولید کننده انرژی های پاک قرار دارد و بنابراین است که تا سال 2020 حدود 38 درصد از انرژی مصرفی اش را از منابع تجدید پذیر تامین کند.

  از سوی دیگر به دلیل حساسیت جهانی نسبت به محیط زیست ، از دهه 1960 تا کنون جنبش ها و احزاب سبز در اروپا در برابر استفاده بی رویه و نادرست از طبیعت و خطراتی که از این طریق جهان را تهدید می کنند، شکل گرفته اند؛ به گونه ای که در برخی کشورها از جمله آلمان احزاب سبز توانسته اند وارد ساختار قدرت سیاسی شوند .جنبش های زیست محیطی در کشورهای غربی هم چنین باعث تغییر رویکرد احزاب چپ گرا به مسائل  و مشکلات ناشی از فرآیند نابودی محیط زیست شدند، به طوری که حفاظت از محیط زیست اکنون بخش مهمی از برنامه این احزاب را تشکیل می دهد. علاوه بر آن طی چند سال گذشته شاهد اعتراضات مردمی هم در این زمینه بوده ایم. یکی از مهم ترین اعتراضات محیط زیستی در خاورمیانه که بسیاری آن را سرآغاز شکل گیری جنبش های محیط زیستی در این منطقه می دانند،اعتراضات و ناآرامی های سال 2013 در ترکیه بود که به جنبش پارک گزی معروف شد. در روز 28 ماه مه 2013 درگیری هایی بین پلیس ترکیه و معترضانی که از چند روز پیش در اعتراض به تخریب پارک گزی در میدان تاکسیم در شهر استانبول متحصن شده بودند، صورت گرفت. تظاهرات پس از آن روز ، به شهرهای دیگر هم کشیده شد. این اعتراض به دلیل یک پروژه شهرداری صورت گرفته بود که بر اساس آن قرار بود تعدادی از درختان این بوستان واقع در میدان تاکسیم قطع گردد و یک مجتمع فرهنگی به جای آن ساخته شود.  اعتراض به تخریب پارک گزی نمادی از بی توجهی به افکار عمومی و واکنش به برنامه دولت در جهت از بین بردن فضاهای عمومی در استانبول و...بود. این حادثه نشانگر ظهور یک جنبش محیط زیستی در منطقه ای بود که تا پیش از آن دغدغه مسائل محیط زیستی نداشت.

   نمونه دیگر از اعتراضاتی که حول مسائل زیست محیطی در سال گذشته سازماندهی شد،قیام زباله در لبنان بود. بحران جمع آوری زباله از آنجا آغاز شد که قرارداد شرکت خصوصی که پیمان کار جمع آوری زباله های بیروت بود، با دولت این کشور به پایان رسید.به علت عدم تفاهم برای تجدید قرارداد ، زباله های بیروت بر روی هم انباشته شد ؛بدون این که کسی مسئول جمع آوری آن ها باشد. این مسئله سبب آغاز اولین اعتراض زیست محیطی در تاریخ لبنان شد.

معترضان نام حرکت خود را "شما بوی بد می دهید" ، گذاشتند. تعداد آن ها  که به ده ها هزار نفر می رسید، به دولت هشدار دادند که اگر مشکل زباله ها را حل نکند، تظاهرات اعتراضی به سراسر لبنان کشیده خواهد شد و ...به این ترتیب برای اولین بار در تاریخ خاورمیانه مردم در ابعاد وسیع نسبت به مسائل زیست محیطی احساس مسئولیت پیدا کرده و خواستند تا ملاحظات زیست محیطی در سیاست های کشورهایشان اعمال گردد.

متاسفانه کشور ما نیز از پیامد های خطرناک این بحران در امان نمانده است.اگر بخواهیم مهم ترین بحران زیست محیطی حال حاضر در ایران  را بشناسیم ، باید به مسئله از بین رفتن پوشش گیاهی و بیابانی شدن کشور اشاره کنیم. در کنار آن بحران آب همان طور که ابعاد اجتماعی و اقتصادی دارد، ابعاد محیط زیستی گسترده ای نیز دارد که می توان به اختصار این گونه شرح داد: بر اثر بروز بحران آب در ایران ، کشور ما در حال بیابانی شدن است. بحران آب فقط پدیده ای جوی نیست که به دنبال خشک سالی  و کاهش بارش ها ، رخ بدهد. مهم تر از بارش های اندکی که در سال های اخیر افتاده ، استفاده نادرست از منابع آبی ، ما را با بحران مواجه کرده است. خشک سالی در ایران پدیده غیرعادی نیست. میانگین بارش ها در ایران ، یک سوم میانگین جهانی است. با وجود این ، مصرف آب در ایران بسیار بیشتر از میانگین جهانی است . کنار هم قرار دادن این دو گزاره ، روشن کننده این واقعیت تلخ است که عملا خود را دچار بحران آب کرده ایم.شیوه های نادرست تامین آب در دوره خشک سالی باعث استفاده بیش از حد منابع زیرزمینی آبی شده است.

  به دنبال این اتفاق ، با پدیده فرونشست زمین و در کنار آن ،از بین رفتن پوشش گیاهی در کشور روبه رو بوده ایم. زنجیره ی این عوامل باعث شده است بحران آب ، به بحران های زیست محیطی دیگری دامن بزند که در تعبیر "بیابانی شدن ایران" خلاصه می گردد.

   با عملکرد غیر اصولی خود خاک یعنی بستر حیات را با شدت زیاد از بین می بریم؛ خاک حاصلخیزی را که به وجود آمدنش میلیون ها سال طول کشیده است و حداقل برای هر لایه یک سانتیمتری 250الی 300 سال باید زمان صرف شود. بدیهی است اگر در این زمینه ها روش های بهره برداری خود را تغییر ندهیم ، باید در انتظار شتاب بحران های زیست محیطی باشیم.

   اکنون جا دارد از یک اقدام غیر قانونی در زادگاه مان یاد کنیم که پیامد دردناک آن در ایجاد ترک های 45درجه ای و در عین حال رو به افزایش دیوار برخی خانه ها به ویژه در روستای ورزنه قابل مشاهده است. بنا بر اظهار مدیر منابع آب گلپایگان آقای بهمن نکویی درتاریخ  26 دی ماه سال جاری که در سایت آخاله انعکاس یافته است، با وجود مجوز برداشت 141 میلیون متر مکعب آب از 648حلقه چاه در گلپایگان ، برداشت از آب های زیرزمینی در سال گذشته ، بالغ بر 202 میلیون متر مکعب بوده است. نتیجه این اقدام افت شدید آب های زیرزمینی به اندازه 2 متر تا کنون بوده است. اثر ناگوار این عملکرد نشست 12 سانتیمتری آبخوان ها و دشت گلپایگان و دردناک تر از آن نابود شدن قنات های منطقه است.

 آیا وقت آن نرسیده است تا در عملکرد خود تجدید نظر کنیم؟  چه پاسخی در برابر نسل های آینده داریم؟ آیا آن ها حق ندارند ما را نفرین کنند؟ مگر نه این است که ما باید امانت دار نوه ها، نبیره ها ، نتیجه ها و.... ی خود باشیم. فراموش نکنیم آن چه در اختیار ماست ( آب، خاک، جنگل، مرتع، حیات وحش و ...) میراث گذشتگان نیست ، بلکه امانتی است که آیندگان در اختیار ما قرار داده اند و توسعه پایدار چیزی جز این نیست.

                          به پایان آمد این دفتر         حکایت همچنان باقی است

   با عنایات خداوند متعال این موضوع حیاتی را در مقالات آینده پی می گیریم

اين مطلب تاکنون 8182 بار مشاهده شده است.
مطالب مرتبط با دکتر ابراهیم جعفری

سایت آخاله روی موج سوم آلوین تافلر
ستایش نور در تاریکی شب
چنین گفت اقبال؛ اندیشه ها و آموزه ها
در سایه کوه، باید از دشت گذشت - به مناسبت #روزجهانیکوهستان
نمایش مستند دیارکهن پیش درآمد گردشگری مجازی گلپایگان
تاریخ شفاهی آموزش و پرورش گلپایگان
روز خبرنگار و سایت "آخاله"
سفره ایرانی ؛ فرهنگ گردشگری- به بهانه برگزاری جشنواره کباب و لبنیات گلپایگان
آکادمی موازی در گلپایگان - به مناسبت سالگرد تأسیس خانه ریاضیات
دهه هشتادی ها و فضای مجازی
حفاظت از زنبورها ؛ ضامن امنیت غذایی جهان
روابط عمومی الکترونیک ؛ ظرفیتی کارآمد برای مشارکت جویی مخاطبان
ایجاد فضای صلح و تفاهم با رسانه های گفت و گو محور
کنکاشی در منظره نگاری استاد محمد کرمی
به بقای روزنامه‌ها امیدوارم
دکتر مرتضی فرهادی در قاب خاطره ها
پیوند سنت ومدرنیته دراقامتگاه های بوم گردی روستایی
حال زمین خوب نیست! (3)
"کاشت پیاز با روش GAP در گلپایگان-گامی بلند به سوی کشاورزی ارگانیک
یک قدم مانده تا رویا . روایتی دیگر از جام جهانی 2018
فوتبال بوی زندگی می دهد
استاد علی اکبر جعفری سرمایه ای نمادین در گلپایگان
این پنجره ، این خاطره ها را نفروشید
انجمن ادبی فانوس گلپایگان باشگاه گفت وگوی شاعران
جای خالی صدای گلپایگان در نمایشگاه مطبوعات
طبیبان دوّار
پروفسور مریم میرزاخانی اسطوره یا الگو؟
هنر هفتم در گلپایگان - استقبال از افتتاح سینما بهاران
لزوم رویکرد اجتماعی و فرهنگی به مدیریت شهری
حال زمین خوب نیست (2) - نکوداشت مهندس حسین عبیری گلپایگانی
چشم انداز پیشرفت گلپایگان از نگاه آیت الله هاشمی رفسنجانی
طبیعت گلپایگان گنجینه گیاهان دارویی
نقش کتابخانه آیت الله محمدی در توسعه فرهنگی گلپایگان
پیرایه های ناسازگار با فرهنگ عاشورا
حاج صادق آهنگران ،حلقه ای میان عقل و عشق در دوران دفاع مقدس
یادکردی از محمد حسنین هیکل
هزار راه نرفته " نگاهی نو به ادای نذر در جامعه امروز "
طنز و تحولات اجتماعی
فردا برای خواندن دیر است
راز درخشندگی نوروز در جهان
نوسازی دبیرستان امام خمینی "ره" یا بازسازی هویت فرهنگی؟
حال زمین خوب نیست (1)
آموزش ابتدایی و توسعه
با چشم کتاب بخوانیم نه با گوش!‏
مشابهت های اخلاقی نلسون ماندلا و دکتر معتمدنژاد
دغدغه رو به پایان یونسکو ،به مناسبت نمایشگاه مطبوعات
حدیث عشق در جهاد سازندگی (2)
دیپلماسی ایرانی از زیر درخت سیب در نوفل لوشاتو تا بالکن هتل کوبورگ وین
یاد یاران -بدرقه بانوی با فضیلت و پرهیزکار - شادروان فخرالسادات سیدین (توکل)
حدیث عشق در جهاد سازندگی (1)
فرصت طلایی مشارکت های مردمی در توسعه پایدار گلپایگان
میراث ماندگار استاد احمد جهانبخشی
ارتباطات مشارکتی ،چشم اندازی نو به مطالعات بومی در ارتباطات توسعه
بازتاب مطالب سایت آخاله در مطبوعات
گردشگری و کاهش فاصله فرهنگی
تیکن کجا؟ کاخ الیزه کجا؟
سهم سایت آخاله در بهداشت روانی همشهریان
تحقیقات مشارکتی حلقه گمشده توسعه علمی در ایران
تجدید عهد با دکتر معتمدنژاد
رسانه ؛ حافظ حرمت جامعه مدنی
"مطبوعات محلی" بستری برای شکوفایی استعدادهای بومی
با قاسمعلی فراست در میان "نخل های بی سر" (به اهتمام دکتر ابراهیم جعفری )
تونل های غزه سرای عشق و امید
عبور از جام بیستم ،فراتر از اشک ها و لبخندها
با فوتبال دوستان گلپایگانی از خندق هفده تن تا استادیوم های برزیل
ردپای «سرمایه اجتماعی» و «حکمرانی خوب» در مدیریت شهری گلپایگان
آسیب شناسی تعامل روابط عمومی ها و رسانه ها
معلمی و هنر تسهیل‌گری
نوروز زاینده سرمایه اجتماعی است
گلپایگان و توسعه پایدار
انقلاب کاست و حاج ابراهیم صحت
آخاله پاتوق همشهریان
آیین چراغ خاموشی نیست



نام و نام خانوادگي:
پست الکترونيک:
سايت يا وبلاگ:
متن پيام:
تصوير امنيتي:


18:3   13 بهمن 1394
احمد قربانی
مطالب بسیار جالبی بود انشااله باز هم از این مطالب توسط این دو برادر بزرگوار اقای علی اکبر جعفری و اقای ابراهیم جعفری نوشته شود تا همه استفاده کنند و افتخار می کنم به این همشهری های بزرگوار

21:51   13 بهمن 1394
حسین عبیری گلپایگانی
برادر گرامی جناب دکتر ابراهیم جعفری(جهادگر پیشکسوت و استاد دانشگاه) با توجه به اینکه بنده یکی از هزاران نفر شاگردان استاد علی اکبر جعفری می باشم. تلاشها و کوششهای خستگی ناپذیر استاد برای خدمت به مردم و شهر گلپایگان آنقدر زیاد است که هر خدمتی به ایشان یک وظیفه دینی می باشد و خداوند بزرگ را شاکرم که توانسته ام یک قدم خیلی کوچک برای قدردانی از زحمات استاد جعفری ، فعالان محیط زیست گلپایگانی و سر بلندی شهر گلها بردارم و نگارش این مقاله توسط جنابعالی نشان دهنده اشراف جنابعالی به مشکلات و معضلات زیست محیطی کشور و شهر گلپایگان می باشد.

11:53   25 بهمن 1394
هما.چ
با عرض سلام و ادب.از طرف همه شهروندان گلپایگان، عرض تشکری ویژه از جناب عبیری گلپایگانی داریم، به لحاظ اینکه آغاز گر راهی شدند که باید تا سرانجام مقصود همراه ایشان باشیم و آن هم معرفی شهرستان گلپایگان به عنوان پایگاه آغازین حفاظت از محیط زیست ایران است. نکته ای که به حق در گفته های خانم حبیبی مشهود بود. از استاد جعفری سپاسگزایم که گلپایگان را به عنوان "سفیر محیط زیست ایران" معرفی می کنند. در این لحظه حساس به هوش باشیم تا هر پایلوتی در زمینه محیط زیست قرار است در کشور انجام شود باید نقطه آغازش از گلپایگان باشد. باید جشنواره ای با حضور ریاست محترم سازمان محیط زیست کشور در گلپایگان برگزار شود و جایگاه این شهر در حفاظت از محیط زیست نمایانده شود. پارک ملی موته و سرزمین سبز و زیبای گلپایگان همان حلقه مفقوده ای است که مدتها به دنبال آن بودیم و این پتانسیل حقیقتا ما را به سر منزل مقصود و توسعه حقیقی شهرستان خواهد رساند.

21:45   26 بهمن 1394
سید ابراهیم ساداتی
سلام استاد گرامی مقاله بسیار مفید و با ارزش بود امیدوارم تحیقیقات جنابعالی برای کشور و محیط زیست موثر باشد

0:6   24 اسفند 1394
ابراهیم جعفری
دوست عزیزم جناب آقای علی درویشی نویسنده توانای روزنامه اطلاعات تلفیقی از یافته های زیست محیطی خود و مطالب این مقاله را به سبک " گزارش " تنظیم نموده که با عنوان " آب شیرین بی جانشین" - به انگیزه نشست های جهانی چاره جویی بحران آب - در صفحه 5 این روزنامه در تاریخ 1394/12/24 به چاپ رسیده است.

آخاله در قبال تبلیغات هیچ مسئولیتی ندارد.


آب و هوا

پیام های کلی سایت

تماس با ما


كلیه حقوق برای پدید آورندگان 
.:: آخاله ::. محفوظ است. | طرح و اجرا : توحید نیكنامی   | به روز رسانی محتوایی : محمود نیكنامی  
 | .Copyright © 2003-2012 Akhale.ir. All Rights Reserved
|
 | Powered By Tohid Niknami | E-Mail :
Akhale . com @ gmail . com |